GVK 89/13 ve KVK 10/1-ğ Yurt Dışı Hizmet Kazanç İndirimi: 2026 Yüzde 100 Şartları

2026’da hizmet ihracatı yapan herkesin konuştuğu rakam aynı: yüzde 100.

Rakam doğru. Ama bu indirim orana değil şartlara bağlı. Şartlardan biri eksik kaldığında yüzde 100 kısmen azalmıyor, çoğu zaman doğrudan sıfıra iniyor.

Gelir vergisinde 89/13, kurumlar vergisinde 10/1-ğ olarak bilinen bu düzenleme, serbest meslek erbabı ile şirketler için aynı mekanizmayla işliyor. Bu yazıda şartları tek tek, masada en sık karşılaştığım durumlar üzerinden anlatıyorum. İki yeni başlığı da ekliyorum: 2025’ten itibaren gelen tasdik zorunluluğu ve şirketlerde asgari kurumlar vergisinin etkisi.

Oran nasıl yüzde 100’e geldi

Dönem	Oran
2012-2022	Yüzde 50
2023-2025	Yüzde 80
2026 ve sonrası	Yüzde 100 (bugün geçerli)

Son artış kanunla değil, 30 Nisan 2026’da yayımlanan Cumhurbaşkanı Kararıyla yapıldı ve 1 Ocak 2026’dan itibaren başlayan dönemlere uygulanıyor. Kanunun verdiği yetkiyle belirlenen bir oran olduğu için her yıl planlamaya başlarken kontrol edilmesi gereken bir rakam.

Oranın ne işe yaradığını kendi rakamlarınızla görmek isterseniz hizmet ihracı kazanç indirimi aracı hesabı çıkarıyor. Aşağıdaki şartlar ise o hesabın geçerli olup olmadığını belirliyor.

Şart 1: Hizmet listede olmalı

İndirim her hizmete açık değil. Liste kapalı: mimarlık, mühendislik, tasarım, yazılım, tıbbi raporlama, muhasebe kaydı tutma, çağrı merkezi, ürün testi, sertifikasyon, veri saklama, veri işleme ve veri analizi, belirlenmiş mesleki eğitim alanları ve ilgili bakanlığın izin ve denetimindeki eğitim ile sağlık hizmetleri.

Danışmanlık, yardımcılık ve aracılık niteliğindeki hizmetler kapsam dışında. Çeviri, içerik üretimi ve dijital pazarlama da listede yok.

Burada en sık gördüğüm hata isimde yapılıyor. Yaptığınız iş tasarım olsa bile faturada “tasarım danışmanlığı” yazıyorsa, idare işi danışmanlık olarak okuyabiliyor. Belgedeki hizmet tanımı, listedeki niteliği yansıtmalı. Sözleşme, fatura ve teslim edilen işin aynı dili konuşması gerekiyor.

Şart 2: Müşteri Türkiye’de yerleşik olmamalı

Hizmet, kanuni merkezi ve iş merkezi Türkiye’de bulunmayan bir şirkete ya da Türkiye’de yerleşik olmayan bir kişiye verilmeli.

İki durum sık karışıyor:

Serbest bölgedeki müşteri yurt dışı sayılmıyor. Gümrük açısından farklı bir alan olsa da serbest bölgedeki şirket Türkiye’de yerleşik. Ona verilen hizmet bu indirime girmiyor. Serbest bölgenin kendi rejimini ayrı bir yazıda anlatmıştım.

İlişkili bir yabancı şirkete verilen hizmet kapsam dışı değil, ama bedelin ilişkisiz bir müşteriye uygulanacak bedelle uyumlu olması ayrıca sınanıyor. Grup içi hizmette fiyatın nasıl belirlendiğini baştan belgelemek gerekiyor.

Şart 3: Hizmetten münhasıran yurt dışında yararlanılmalı

Müşterinin yurt dışında olması yetmiyor. Hizmetin, müşterinin yurt dışındaki faaliyetine yönelik olması gerekiyor.

Bir örnekle: Alman bir şirkete yazılım geliştiriyorsunuz. Yazılım şirketin Almanya’daki operasyonunda kullanılıyorsa şart sağlanıyor. Aynı şirketin Türkiye’deki şubesi ya da Türkiye pazarına yönelik faaliyeti için geliştiriliyorsa sağlanmıyor. Fatura Almanya’ya kesilmiş olsa bile.

Aynı mantık gelir kaynağına da uzanıyor. Yabancı bir platform üzerinden satılan bir üründe, Türkiye’deki kullanıcılardan elde edilen gelir yurt dışında yararlanılan hizmetin karşılığı olarak değerlendirilmiyor.

Şart 4: Hizmet Türkiye’de verilmeli

İndirim, Türkiye’de üretilip yurt dışına sunulan hizmet için. İşin Türkiye’deki ekip ve altyapıyla yapılması gerekiyor. Ekibin önemli bir kısmı yurt dışında çalışıyorsa, hangi kısmın Türkiye’de üretildiğini gösterebilmek dosyanın parçası oluyor.

Şart 5: Belge yurt dışındaki müşteri adına düzenlenmeli

Şirket için fatura, serbest meslek erbabı için serbest meslek makbuzu, hizmeti alan yurt dışındaki müşterinin adına düzenleniyor. Aradaki bir platform ya da aracı, sözleşmenin tarafı değilse belgenin muhatabı olmuyor.

Platform üzerinden çalışanlarda bu şartın nasıl kurulduğunu Upwork ve Fiverr’dan kazananlar için yazdığım yazıda ayrıntılı anlattım.

Şart 6: Kazancın tamamı süresinde Türkiye’ye gelmeli

Bu şart en az konuşulan ve en çok kaybettiren şart.

Kazancın tamamı, ilgili yılın beyannamesinin verilmesi gereken tarihe kadar Türkiye’ye transfer edilmeli. Gelir vergisi mükellefi için bu tarih izleyen yılın mart sonu, takvim yılını hesap dönemi olarak kullanan şirket için nisan sonu. Tarihler vergi takviminde yer alıyor.

Can alıcı kelime “tamamı”. Kazancın bir kısmı getirildiğinde indirim oransal olarak azalmıyor, getirilen kısım dâhil tamamen kaybediliyor. Süre geçtikten sonra yapılan transfer de indirimi geri getirmiyor.

Pratikte takıldığı yerler hep aynı:

• Yurt dışındaki bir şirket ya da ödeme hesabında bırakılan bakiye Türkiye’ye getirilmiş sayılmıyor.
• Yurt dışındaki müşteriyle karşılıklı borç ve alacağın mahsup edilerek kapatılması, transfer olarak kabul edilmeyebiliyor.
• Aralık faturasının tahsilatı mart ya da nisan sonuna yetişmezse, o yılın indirimi tehlikeye giriyor.

Geçici vergi dönemlerinde de indirim uygulanabiliyor. Şart aynı: o dönemin kazancı, dönemin geçici vergi beyannamesinin verilme süresine kadar Türkiye’ye gelmişse.

Paranın Türk bankasına gelirken takıldığı yerleri yurt dışından gelen paranın neden hesaba geçmediği yazısında anlattım.

Şart 7: Eşiği aşan indirim tasdik ediliyor

2025 ve sonrası dönemler için yeni bir şart geldi ve hâlâ çok az kişi farkında.

Beyannamede ayrı satırda gösterilen istisna ve indirimlerden tek başına 500.000 TL’yi ya da birden fazlasının toplamı 1.000.000 TL’yi aşanlar, yeminli mali müşavir tasdikine bağlandı. Tutarlar her yıl güncelleniyor. 2026 için eşikler 560.000 TL ve 1.120.000 TL.

Rapor beyannameyle birlikte ya da beyanname süresinin bitiminden itibaren iki ay içinde vergi dairesine veriliyor. Bu süre içinde verilmezse indirimden yararlanılamıyor ve ayrıca ceza uygulanıyor.

Yüzde 100 oranla birlikte bu eşiğin anlamı değişti. İndirim tutarı artık kazancın tamamı olduğu için, yıllık kazancı 560.000 TL’yi geçen bir serbest meslek erbabı da bu tasdike tabi. Eşik şirketler kadar bireysel çalışanları da yakalıyor.

SMMM kaydı kurar ve sürdürür, YMM tasdik eder. Dosya baştan tasdike hazır tutulduğunda rapor bir formaliteye dönüşüyor. Sonradan toplanan dosyada ise rapor, eksikleri ortaya çıkaran belge oluyor. Tasdik raporunun neden bir savunma aracı olduğunu teknokent tarafında ayrıca yazmıştım.

İndirim ciroya değil kazanca uygulanıyor

Yüzde 100 hasılatın yüzde 100’ü değil. Kazancın yüzde 100’ü.

Kazanç, bu hizmetlerden elde edilen hasılattan bu hasılatla ilgili giderler düşülerek bulunuyor. Doğrudan giderler doğrudan, ortak giderler ise makul bir dağıtım anahtarıyla bu faaliyete yükleniyor. Faiz gibi faaliyetin kendisinden doğmayan yan gelirler indirimin konusu olmuyor.

Şirketin hem yurt içi hem yurt dışı müşterisi varsa bu ayrım dosyanın merkezine oturuyor. Gider dağıtımının nasıl kurulduğunu karma müşterili SaaS yazısında örnekle anlattım.

İndirimin sınırları

Zarar yılında kullanılamıyor ve devretmiyor. İndirim o yılın kazancıyla sınırlı. Kazancın yetmediği yıl kullanılamayan tutar sonraki yıllara aktarılamıyor.

Teknokent istisnasıyla aynı kazanç için birlikte kullanılmıyor. İstisnaya giren kazanç zaten matrahtan çıkıyor, ayrıca bu indirime konu edilemiyor. Karar “hangisi” sorusu; bu karşılaştırmayı oyun stüdyoları üzerinden yapmıştım.

Kâr dağıtımında vergi kesintisini kaldırmıyor. İndirim şirketin kurumlar vergisi matrahını düşürüyor. Kâr ortağa dağıtılırken yapılan kesinti ise ayrı bir aşama ve indirimden etkilenmiyor.

KDV tarafı ayrı bir rejim. Hizmet ihracatındaki KDV istisnası bu listeyle sınırlı değil ve kendi şartlarıyla işliyor. Kazanç indiriminin şartları sağlanmasa bile KDV istisnası uygulanabiliyor.

Şirkette yüzde 100, sıfır vergi demek değil

Şirketler için yazının belki de en önemli bölümü bu.

Yurt içi asgari kurumlar vergisi hesabında bu indirim düşülebilen kalemler arasında sayılmıyor. Ödenecek kurumlar vergisi, indirim düşülmeden önceki kurum kazancının yüzde 10’unun altına inemiyor.

Liste sabit değil: Temmuz 2026’da yayımlanan bir tebliğ düşülebilen kalemlere yurt dışı aracılık kazançları, nitelikli hizmet merkezi ve İstanbul Finans Merkezi’ndeki finansal hizmet ihracı indirimlerini ekledi. Hizmet ihracı kazanç indirimi bu genişlemeye dahil edilmedi. Gelir İdaresi’nin konuya ilişkin rehberi nisan 2026 tarihli, yani eklemeden önce yayımlanmış; listeyi oradan kontrol edenler eski hâliyle görüyor.

Bir örnekle: Şirketin tamamı hizmet ihracatından gelen 5.000.000 TL kazancı var. Normal hesapta yüzde 100 indirimle matrah sıfır, vergi sıfır. Asgari vergi hesabında ise, başka düşülebilir kalem yoksa, kazancın yüzde 10’u olan 500.000 TL ödeniyor.

İki istisna tabloyu değiştiriyor:

İlk kez faaliyete başlayan şirketlerde faaliyete başlanılan dönem dâhil üç hesap dönemi boyunca asgari vergi uygulanmıyor. Bu dönemde yüzde 100 indirim tam olarak işliyor.

Gelir vergisi mükelleflerinde asgari vergi yok. Serbest meslek erbabı ve şahıs işletmesi için yüzde 100 indirim, şartlar sağlandığında gerçekten sıfır gelir vergisi demek.

Bu yüzden hizmet ihracatı yapan biri için şahıs mı şirket mi sorusunun cevabı 2026’da yeniden hesaplanmalı. Şirket yapısında asgari vergi ile kâr dağıtımındaki kesinti birlikte düşünülmeden verilen karar eksik kalıyor.

İndirimi savunan dosya

İncelemede indirimi ayakta tutan şey beyannamedeki satır değil, arkasındaki dosya. Dosyada şunların bulunması gerekiyor:

• Müşterinin yurt dışında yerleşik olduğunu gösteren belgeler ve sözleşme
• Hizmetin listedeki niteliğini yansıtan fatura ya da makbuzlar
• Hizmetin müşterinin yurt dışındaki faaliyetinde kullanıldığını gösteren teslim kayıtları ve yazışmalar
• Kazancın tamamının süresinde Türkiye’ye geldiğini gösteren banka kayıtları
• Kazancın hesabını gösteren gelir ve gider ayrıştırması, ortak giderlerin dağıtım anahtarı
• Eşik aşılıyorsa süresinde verilmiş tasdik raporu

Özetle

2026’daki yüzde 100 oran, Türkiye’nin hizmet ihracatına bugüne kadar tanıdığı en güçlü vergi avantajı. Ama yedi şartın her biri ayrı ayrı sınanıyor ve bir tanesinin eksikliği indirimin tamamını götürebiliyor.

Şirketlerde asgari kurumlar vergisi nedeniyle, ilk üç dönem geçtikten sonra kazancın yaklaşık yüzde 10’u yine vergileniyor. Eşiği aşan indirimde tasdik raporu artık bir tercih değil, indirimin kendisinin şartı.

2003’ten beri bu masadayım ve hizmet ihracatı dosyalarında gördüğüm şey değişmiyor: indirimi kaybettiren şey çoğu zaman mevzuatın kendisi değil, şartların yıl sonunda hatırlanması. Şartlar ilk faturadan itibaren kurulduğunda yüzde 100 gerçekten yüzde 100 oluyor.