Yurt Dışına Satanların İstisnayı Kaybettiği Yer

Yurt dışına hizmet satan bir freelancer veya şirket için mevzuat aslında cömert. Hizmet ihracında KDV istisnası var ve kazancın belirli koşullarla matrahtan indirilmesi mümkün. Buna rağmen bu avantajı fiilen kaybeden çok sayıda mükellef görüyorum. Kaybın sebebi neredeyse hiçbir zaman mevzuatın kendisi değil, belgelendirmenin eksik kalması.

İstisnanın iki şartı birlikte aranıyor: müşterinin yurt dışında olması ve hizmetten yurt dışında yararlanılması. Birinci şart genelde kolay kanıtlanıyor, ikincisi tartışma çıkarıyor. Hizmetin nerede tüketildiği sözleşmeden, işin niteliğinden ve bazen sadece yazışmalardan okunuyor. Bu yüzden sözleşmenin nasıl yazıldığı, faturanın neyi tarif ettiği ve bedelin ne zaman geldiği üç ayrı belge sorusu değil, tek bir dosyanın parçaları.

İkinci sık hata çalışma biçiminin yanlış sınıflandırılması. Yurt dışındaki bir şirkete düzenli, tam zamanlı ve tek müşteri olarak çalışan biri ile proje bazlı hizmet veren biri aynı statüde değil. Ücret ilişkisi ile serbest meslek kazancı arasındaki ayrım burada belirleyici oluyor ve bu ayrım baştan doğru kurulmazsa hem vergi hem sosyal güvenlik tarafında sonradan düzeltmesi zor bir tablo çıkıyor.

Üçüncüsü zamanlama. Bedelin ne zaman ve nasıl geldiği, istisnanın uygulanabilirliğini doğrudan etkiliyor. Aracı platformlar üzerinden gelen ödemelerde paranın hangi aşamada kimin hesabına geçtiği de bu resme dahil. Aşağıdaki yazılar sırasıyla şunları ele alıyor: istisnanın şartları, ücret ile serbest meslek ayrımı, platform üzerinden çalışanların durumu ve ödemenin banka tarafındaki karşılığı.